2 TA JINNI
SEVGISI

Do'stimni ko'rgani BIOFIT markaziga bordim. U bilan gaplashib turgan vaqtim — qora kofeda, oq ko'ylakda, sarg'ish sochli bir qiz kirib keldi. O'sha lahzani hali ham unutolmayman.

Do'stimdan raqamini so'rab oldim. Bir kun sabr qildim-u, indiniga qo'ng'iroq qildim. Ovozini birinchi marta eshitganimda ismini bilib oldim: Mumtoza.

Uni ko'rgani ishxonasiga shirinliklar bilan bordim. Malla kastyum-shim kiygandim. U kulib qarshi oldi — o'shanda ichimda allaqachon nimadir o'zgarib bo'lgandi.

Birga restoranga bordik. U qora ko'ylakda, men malla ko'ylak-oq shimda edim. Stol atrofida vaqt to'xtab qolgandek tuyildi.

Ko'chada unga ro'mol sovg'a qildim — xursand bo'ldi. Keyin gul berdim. Kichik narsalar edi, lekin uning yuzidagi tabassum menga hammasidan qimmatliroq edi.

Ikkinchi uchrashuvimiz — sokin shamolda, baland uylar tagida. Ko'p gaplashdik. Har bir so'z bizni bir-birimizga yaqinlashtirib borardi.

Hayit kuni ertalab unga gul olib bordim. Quyosh endigina chiqqan, u esa mendan ham yorqinroq kulib turardi.

Keyin kunlar davomida yozishuvlar, video qo'ng'iroqlar boshlandi. Masofa bor edi, lekin u bizni ajratolmadi — aksincha, yanada yaqinlashtirdi.

Har chin sevgida qiyin kunlar ham bo'ladi. Bizda ham bir og'ir janjal bo'ldi, og'ir damlar kechirdik. Lekin ikkalamiz ham bir-birimizni yo'qotishni xohlamadik — yana yarashdik, yana qo'l ushlashdik.

Turkiyaga uchishim kerak edi. Aeroportdan chiqib ketaman deb turib — seni tashlab keta olmadim. Orqaga qaytdim. Chunki men seni sevaman, Mumtoza.

Xohishim shuki — qarigan chog'imizda ham shu qo'llarimiz bir-birimizni ushlab tursin, atrofimizda bizning bolalarimiz kulib yursin. ♥

SEVAMAN, MUMTOZA

— OXIRI —